Historia Smażalni Kergulena

Kanon, który do dziś jest sercem karty.

Pierwsze piętnaście lat to czas, w którym kształtowały się dania, które do dziś są wizytówką Kerguleny. Każde z nich ma swoją historię i swój powód, dla którego smakuje tak, jak smakuje:

• Dorsz smażony tradycyjnie — bez ciasta, bez grubej panierki. Tylko najświeższy filet, unikalna mieszanka zbóż i gorący tłuszcz. To jest naszą tajemnicą od dawna — tradycyjnie, prosto, i to jest najlepsze. Nie da się tak smażyć ryby gorszej jakości; każda słabość jest natychmiast widoczna. Dlatego ten dorsz jest probierzem każdej smażalni.
• „Schabowy" z dorsza — filet z dorsza delikatnie rozbity, panierowany w tej samej tradycyjnej technice co schabowy. Smażony na maśle klarowanym. Goście, którzy próbują pierwszy raz, pytają potem o niego za każdą wizytą.
• Pierogi rybne z halibutem i dorszem na kapuście zasmażanej — receptura rodzinna, do dziś nie publikowana. Lepione ręcznie, codziennie świeże.
• Halászlé — węgierska zupa rybna, którą Krystyna podpatrzyła w przepisach z Budapesztu. W Polsce nikt jej wtedy nie robił, my robimy ją bez przerwy.
• Tatar z łososia — hand-cut, podawany z cebulą i ogórkiem konserwowym wg tradycyjnej receptury z lat 80.
• Szprotki w autorskich przyprawach — miks ziołowy, którego skład jest tajemnicą rodziny.
• Kotlet mielony rybny — dorsz ze świeżymi ziołami, smażony na maśle klarowanym.

Reputacja rosła. Goście przywozili znajomych. Wracali sezon po sezonie.

Drugie pokolenie — Małgorzata Sikorska-Reutt.

Na początku lat 90. ster przejęła córka założycieli — Małgorzata Sikorska-Reutt. Drugie pokolenie. Małgorzata prowadziła Kergulenę przez około siedemnaście lat, kultywując dokładnie to, co zaszczepili jej rodzice. Receptury zostały. Dostawcy pozostali niezmienni. Miejsce — to samo.

W późnych latach 90. pierwotny mały budynek z 1976 roku zastąpiono większym — takim, który mógł obsłużyć rosnącą liczbę gości. Plac został ten sam. Szyld też.

To były lata, w których Kergulena urosła z rodzinnego pomysłu do adresu, do którego wracali turyści z całej Polski. Niektórzy z naszych dzisiejszych stałych gości przyjeżdżają do nas od małego — bo byli u nas z rodzicami w dzieciństwie.

„Nie zmieniałam tego, co zrobili rodzice. Niczego nie trzeba było poprawiać. Trzeba było tylko robić to samo, co dnia." — Małgorzata Sikorska-Reutt

Trzecie pokolenie — nowe receptury, ta sama zasada.

W 2007 roku w Kergulenie zacząłem pracę ja — Paweł Reutt, syn Małgorzaty, trzecie pokolenie rodziny. Zaczynałem od poznawania tajemnic kuchni i tajemnic prowadzenia tego biznesu. Stałem za ladą, wydawałem dania, pilnowałem jakości każdej porcji — podnosiłem poprzeczkę cały czas.

Z biegiem lat wprowadzałem nowości: odświeżyłem markę, dodałem nowe receptury obok kanonu rodziny. Zasada została jednak ta sama, którą zaszczepili Krystyna i Michał: ryba przygotowywana na świeżo, olej wymieniany codziennie, przepisy przekazywane bez skrótów.

W 2025 roku do oferty wszedł żurek bałtycki — receptura długo kultywowana w naszym domu rodzinnym, ale dopiero teraz przeniesiona na kartę. Goście przyjęli go tak, jakby był u nas od zawsze.

Przez te lata przeszliśmy też przez próby, których nikt się nie spodziewał. Pandemia 2020 roku była dla polskiej gastronomii testem. Dla Kerguleny — okazją do sprawdzenia, czy 50 lat reputacji wystarczy. Wystarczyło. Wracali z pierwszą falą otwarcia.